นั่งคิดไป คิดมา ก้อน่าใจหายเหมือนกันเนอะ
ปีแรก ของการใช้ชีวิต ม.ปลาย จบลงแล้ว
ก้าวสู่ปีที่สอง อีกขั้นหนึ่ง เหลือ 2 ปีเองหรอเนี่ย
มันคงจะดีที่ในช่วงเวลาสั้น ๆ ในระยะเวลา 3 ปี
มันจะทำให้เรารู้จักมิตรภาพ ที่ดีสุดขีด
มันจะทำให้เราเห็นภาพแห่งความสนุกสนานของ เด็ก ม.ปลายทั่วไป
มันจะทำให้เรารู้สึกดี กับใครบางคน
มันจะทำให้เรา ได้ร่วมทุกข์ ร่วมสุขกัน
ทำให้รู้คำที่แท้จริงของ คำว่า "เพื่อน "
ภาพ เสียง การกระทำเหล่านี้ มันจะติดใจเราตลอดไป
ถ้าผ่าน ชีวิตใน ม.ปลาย ไปได้แล้ว จะมีวันเวลาที่ดีอย่างนี้อีกไหม
คำถามหลายคำถาม เข้ามาภายในจิตใจมากมาย
แต่มันต้องเป็นไปตามกาลเวลา อะเนอะ
ใครจะไปห้ามมันได้ อยากจะหยุดเวลา แต่มันก้อทำไม่ได้
ถ้าจบไป คงจะคิดถึงกันแย่ แล้วเราจะเจอกันอีกไหม
บนผืนโลกใบนี้ ... เฮ้อ คิดแล้วก้อเศร้าใจ จริง ๆ

ได้ไป15 วันเดียวเอง คนเยอะโค ตร ๆ เล่นสาย 4 ออกคลองทวีวัฒนา
ไปเล่นพุทธมณฑล เริ่ม บ่าย 1 กว่าจะวนรถ แล้วไปรับเพื่อนพี่เปย
[พี่สาวผมเอง ^_^] ที่ศาลายา แล้วคิดดูดิ รถ ก้อติดโคตรเลยอะ
เลาะเล่นไปเรื่อย ๆ ตอนแรกมีกันอยู่ 5 คน กว่าจะออกมาศาลายาได้ก้อ
ร่วม 4โมงกว่า แต่ชอบแฮะ สาว ๆ เยอะ ทั้งโยก ทั้งเต้น วู้ว ~
พอถึงบ้านเพื่อนพี่เปย ก้อรับมาอีก 5 คน โหไปไงว่ะเนี่ย ตั้ง 10 คน
แต่ด้วยความเสี้ยน อยากจะเล่น เพราะ 2 วันนอนกันลูกเดียว
[พักผ่อนยาวประจำปี ] แต่ที่แต่งปี้ดสุด ๆ ต้องให้เพ่เบียร์เลย
กางเกงแดงแป๊ด ถึงใจมั่ก ๆ เปิดท้ายนั่ง 3 คน พี่เปย พี่เบีย และก้อแชมป์
ด้วยไอเราก้อนึกว่า นั่งกระบะท้ายจะไม่มีไรมาก ที่ไหนได้ ป.แป้งเต็มเลย
ล้างไปตลอดทาง ขาออกก้อยังมีทั้งหญิงแท้ หญิงเทียม เต้นได้ใจมั่กมาย ช๊อบ ชอบ !
ออกจากสาย 4 กอไปเข้าคลองทวีวัฒนา ปากทางเหมือนเงียบเหงา แต่ ! เฮ้ยข้างในรถขยับไม่ได้เลยอะ เยอะเจง ๆ เข้าได้ครึ่งทางก้อต้องออก เริ่มเข้า 5 โมงกว่า จะออกทางสาย 3 ติดหนักกว่าอีก ทำไงละ น้ำหมดแย้ว รอรับน้ำเย็นจากข้าง ๆ ทาง อะซิ สายนี้ดูแล้ว นักแดนซ์ รุ่นเล็กถึงใหญ่ เยอะกว่าสาย 4 มั่กมาย เลยได้เฮฮาไป ทั้ง ๆ ที่เจอความหนาวเหน็บ แบบสุด ๆ เมื่อเจอน้ำเย็นตักมาแต่ละที แต่ที่เละ และรักตัวเอง สุด ๆ ต้องยกให้พี่เปย ที่มิยอมให้ชายหนุ่มได้ปะแป้งเลย แต่ที่เละก้อคือ โดนพวกเพื่อน ๆ พี่ รวมถึงผม ยำแป้งกัน ถึงกับขาวทั้งหน้าเลย ได้ฮาไปอีกซอต กว่าจะออกมาได้ตัดสาย 3 ก้อปาไป 5 ทุ่ม กว่า ๆ ความจิงก้ออยากเล่นอ่านะ แต่รถเยอะจิง ๆ แต่สงกรานปีนี้หนุกกว่าเยอะเลย ถือว่าได้เปิดหู เปิดตา ดูสิ่งสวย ๆ ให้โลกน่าอยู่ขึ้นอีกเยอะเลยเนอะ [จบเทศกาลแล้ว สาวน้อย สาวใหญ่ จะไปแดนซ์กันที่ไหนน๊า ไม่มีที่ให้อะ]

ยังไงก้อสุขสันต์วันปีใหม่ไทย อย่าได้เจ็บ อย่าได้จน กันนะคับ สวัสดีคับ !

สอบเสร็จแล้ว โล่งจริง ๆ

วิชา สุดท้ายเป็น เคมึ ...

ยอมรับ ... ว่าไม่รู้จะถึงครึ่งหรือเปล่า

แต่พอส่งกระดาษคำตอบแล้ว หัวโล่งขึ้นเยอะมาก ๆ

อัตนัยล้วน ๆ โอ้ ...พระเจ้า

วันต่อมา ก้อต้องมีความสุข เคล้าน้ำตา

เพราะ เพื่อน 2 คน ต้องลาออกไป ด้วยเหตุจำเป็นบางอย่าง

ก้อ คือ พรรณ และชมพู บรรยากาศงาน สุข เคล้าน้ำตาจริงๆ

แม้ว่าพวกเทอจะไม่อยู่กันแล้ว แต่พวกเรา ก้อยังมีเทอ ...

ซึ่งเป็นเพื่อนที่ดีมาก ๆ อยู่ในใจเสมอ

ดูแลตัวเองดีๆนะ เทอยังมีเรา และเรายังมีเทอ ...

พูดถึงเรื่องหัวใจ ก็คงต้องทนอยู่คนเดียวไปก่อน

เพราะ คงจะไม่เห็นหน้ากันไปซัก 2 เดือน อ่านะ

คงจะได้แต่คุยกัน ทางโทรศัพท์

แต่ยังไง ก้อยังคิดถึงเจ๊ เสมอนะ ... เก๋

ส่วนเรื่อง แบตมินตัน ช่วงนี้ก้อซุ่มซ้อมอย่างมาก

2 เดือน มีโปรแกรมตระเวนไปตาม คอร์ดต่างๆ เพื่อเก็บประสบการณ์

ส่วนรายการใหญ่ ๆ ก็มี แต่คงยังไม่ได้ลงอ่านะ ...

เหนื่อนหนักเป็น 10 เท่า แต่ก้อสู้ ๆ ...

พอแระ ! สุขสันต์ ปิดเทอม นะ เพื่อน ๆ [ไม่อยากปิดเลยอะ เหงา] ....